Co to jest Kabała?

Ludzie często mnie pytają – co to jest kabała? Wszyscy mówią o Kabale, ale nikt nie rozumie, co to jest. Istnieje wiele różnych literatur dotyczących Kabały. Natknąłem się na książkę Michaela Berga, popularyzatora kabały w USA i na świecie. Książka nosi tytuł „Mądrość kabały” i po jej przeczytaniu starałem się sformułować dla siebie główne idee, które Berg przekazuje w swojej książce.

Kabała – po hebrajsku oznacza „przyjmować” – mistyczną mądrość, która przez długi czas była utrzymywana w tajemnicy przed całym światem. Chociaż był to dar Stwórcy dla całej ludzkości. Kabała od wieków była uważana za ezoteryczną tajną tradycję judaizmu. Tylko ci uczniowie, których gotowość została potwierdzona przez wiele lat, a czasem przez całe życie, otrzymywali dostęp do książek kabalistycznych.

Jest w Izraelu takie miasto – Safed, które było i pozostaje niezwykłym miejscem na Ziemi. Przez wiele stuleci było domem dla największych mędrców Kabały. Najwięksi kabaliści są pochowani na cmentarzu w Safedzie. Ich duchowa obecność jest nadal odczuwalna w tym mieście.

W Kabale często mówi się o Bogu jako o Stwórcy – Ein Soph, co można luźno przetłumaczyć jako „nieskończoność”. Kabaliści używają tego określenia, kiedy mówią o Stwórcy. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć natury Stwórcy, ale Jego nieskończoność jest jednym z atrybutów, które możemy pojąć. .

Według Kabały Stwórca wykracza poza koncepcję kategorii płci, obejmując zarówno energie męskie, jak i żeńskie. Jest pozytywną siłą bez końca ani początku. Wieczne Światło i niewysłowiona ponadczasowa obecność. Stwórca jest niezrozumiały. Energia Stwórcy jest rozprowadzana z wielką miłością po całym świecie, ponieważ Jego najgłębszym planem jest podzielenie się z nami harmonią, radością i miłością.

Kabała naucza: Jego energia przenika cały świat fizyczny. Występuje w obiektach materialnych, takich jak woda, samochody, jabłka. A także w rzeczach niematerialnych, takich jak: oddanie, duchowość, bliskość. W tym wszystkim słabo dostrzegamy samą istotę Stwórcy.

 

Księga Stworzenia

Pierwszym tekstem kabalistycznym była książka pod tytułem „Sefer Yetzirah” – „Księga Stworzenia” napisana przez patriarchę Abrahama cztery tysiące lat temu.

Księga Stworzenia jest szczegółowym wyjaśnieniem mistycznej mocy alfabetu hebrajskiego, którego litery zostały użyte przez Stwórcę w wielu różnych kombinacjach, aby stworzyć fizyczny wszechświat. Listy te służą jako ważny pośrednik, przez który boska energia przenika do świata materialnego.

Kabała naucza: hebrajskie litery symbolizują podstawowe konfiguracje energii, z których zbudowany jest wszechświat. Każda litera ma specjalny cel i zakres.

 

Zohar czyli Księga Blasku

Najważniejszą księgą Kabały jest Zohar, co znaczy „Księga Blasku”. Została napisana przez rabina Szimona bar Jochai dwa tysiące lat temu w języku aramejskim. Strony Zoharu to dialogi między nauczycielami i uczniami, które omawiają najważniejsze epizody biblijne i inne kwestie duchowe. Przez stulecia tylko czterdziestoletni studenci mogli czytać tę księgę.

 

Znani Kabaliści

Jednym z najważniejszych kluczowych momentów w historii Kabały był koniec XV wieku. Wypędzenie Żydów z Hiszpanii w 1492 roku. W tym historycznym okresie pojawia się rabin Luria. Miasto Safed w Galilei staje się potężnym ośrodkiem studiów kabały.

W Safedzie rabin Luria został uznany za nauczyciela duchowego i stał się mentorem grupy uczniów. Nazywał się Ari, co oznacza Lew. Rabin Luria żył zaledwie trzy lata po przybyciu do Safedu, ale jego idee stały się podstawą mądrości Kabały i duchowego dziedzictwa całej ludzkości. Rabin Luria otworzył nowe spojrzenie na Zohar, wyjaśniając wiele niejasnych fragmentów tekstu.

Israel Ben Eliezer (1700-1760), lepiej znany jako Baal Szem Tow – „Mistrz Dobrego Imienia”. Baal Szem Tow był pastorem w synagodze na ukraińskim Podolu. Wszyscy znali go jako miłego, ale ignoranta. Aż pewnego dnia jeden z cenionych rabinów ogłosił zamiar zostania jego uczniem.

Baal Szem Tow przedstawił swoją mądrość w formie opowieści i przypowieści. Kabała stała się dostępna dla każdego, kto chciał słuchać i uczyć się. To, co powstało jako tajemna tradycja, jako wiedza przekazywana „z ust do ust”, z czasem przekształciło się w potężny ruch, którego celem jest niesienie mądrości ludziom na całej planecie.

Rabin Yehuda Ashlag (1886-1955) kontynuował dzieło rozwoju kabały. Wśród jego wielu dzieł jest tłumaczenie Zohar z aramejskiego na współczesny hebrajski ze szczegółowymi komentarzami.

Rabin Ashlag urodził się w Europie, ale większość życia spędził w Jerozolimie, gdzie w 1922 roku założył Centrum Kabały. Działalność ta była kontynuowana przez jego ucznia, rabina Jehudę Brandweina (1903-1969), a następnie przez Rav i Karen Berg, pod których kierownictwem Centrum Kabały rozprzestrzeniało swoje oddziały na całym świecie.”

 

Wybrane „myśli” Kabały

„Kochaj bliźniego jak siebie samego” to główna tajemnica wiedzy kabalistycznej. Zohar został napisany dwa tysiące lat temu. Ale jego interpretacja Stworzenia nie może być w pełni zrozumiała bez komentarzy rabina Ashlaga, zawartych w książce Talmudu Eser Sefirot – „Teachings of the Ten Sefirot”.

Kabała naucza: Wszechświat nie jest „produktem gotowym”, jego tworzenie trwa, również w tej chwili. Wszyscy uczestniczymy w tym procesie razem ze Stwórcą.

Przed stworzeniem czasu i przestrzeni istniała nieskończona pozytywna energia, źródło wszystkiego, co było, jest i będzie. Energia po hebrajsku to „or”. Innym znaczeniem tego słowa jest światło.
Światło Stwórcy jest wszechobejmującym promieniowaniem boskiej miłości.

W Kabale staramy się przekonać początkujących, że transformacja odnosi się przede wszystkim do wewnętrznego wzrostu, a nie do jakichkolwiek działań zewnętrznych. Podstawą wszystkiego jest stać się istotą, która szczerze pragnie dzielić się z innymi.

„Kabała mówi nam o efekcie „masy krytycznej”: kiedy dostateczna liczba ludzi osiągnie transformację, zbawienie świata stanie się rzeczywistością. Wtedy proces tworzenia, który rozpoczął się w Ogrodzie Eden i został przerwany przez grzech Adama, zostanie zakończony i to, co stało się głównym marzeniem i celem ludzkości stanie się faktem. Ludzie odzyskają wolność od bólu, cierpienia i śmierci, wypełniając zamiary Stwórcy. Według Kabały, będzie to przyjście Mesjasza”.

Zasada Kabały mówi: w duchowości przemoc jest niedopuszczalna. Nikt, nawet sam Stwórca, nie będzie w stanie skierować Światła do Naczynia, które nie jest gotowe na jego przyjęcie. Jednocześnie Światło jest zawsze gotowe, aby do nas przyjść: czeka tylko, aż będziemy mogli je przyjąć.

Kabała rozważa czas i przestrzeń z punktu widzenia bliskości Stwórcy. Wielcy mędrcy byli blisko wyższych światów, ponieważ ich dusze znajdowały się na niezwykle wysokich poziomach duchowych.

Z punktu widzenia Kabały dusza ludzka jest zamknięta w wielowarstwowej nieprzezroczystej skorupie. Ta dusza może być naprawdę wielka i przyciągać Światło o wielkiej mocy.

Kabała naucza: na tym świecie działają dwie siły. To, co pozytywne, to Światło Stwórcy. Negatywna to „skłonność do zła”. Obie siły są w nas jednakowo obecne. W każdej chwili możemy wybrać, którą preferujemy.

Kabała mówi także: Pomaganie przynajmniej jednej – jedynej osobie – jest tym samym, co ratowanie całego świata.

Każdy z nas pojawił się na tym świecie nieprzypadkowo. Zgodnie z Kabałą, wybrał swoją obecną inkarnację jako sposób wykonywania swojego tikkuna. To słowo można przetłumaczyć jako korektę, naprawę, poprawę. Oznacza proces doskonalenia duszy, który dąży do jej zakończenia i ostatecznej przemiany.

Za nami krótkie streszczenie moich wybranych pomysłów i wypowiedzi z książki Michaela Berga „The Wisdom of Kabbalah”. Próbowałem zrozumieć, czym jest Kabała i co Michael Berg chce przekazać w swojej książce. Oczywiście to nie wszystkie jego myśli i przykłady. W książce jest ich znacznie więcej. Aby jednak nie zgubić się w tej różnorodności incydentów i powiedzeń, wybrałem i skoncentrowałem pewne koncepcje z jego książki. Więc możemy mieć przynajmniej jakieś pojęcie o Kabale. Mam nadzieję, że mój cel został osiągnięty.

Leon Weizel, 07.01.2021

Previous ArticleNext Article